مدیریت گذار از استبداد و بسوی نظام سکولار و دموکراسی

نظام کنونی ایران بدون قید شرط سقوط خواهد نمود. با اتکا به این واقعیت که بخشی از فرهیختگان سیاسی در برون از مرز می باشند، در شرایط کنونی هم پیوندی و هماهنگی میان آنها با نخبگان و جریانهای سیاسی درون مرزی امری ضروری میباشد.

فرهیختگان و صاحبنظران خارج می توانند با پیوند و هماهنگی با فعالین داخل کشور مدیریت دوران گذار پس از سقوط نظام را بر عهده گیرند.

شخصیتهای سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی در داخل و خارج هستند که  می توان از وجود آنها برای دوران گذار و بازسازی کشور استفاده نمود.

جمهوری اسلامی به مثابه نظامی مستبد و توتالیتر اینک فاز نهایی و پایانی خود را از سر می گذراند.

اکنون دیگر شرایطی فراهم آمده که نظام در برابر هر حرکتی و خیزشی بر سر دو راهی سرکوب یا عقب نشینی قرار گرفته که هر کدام از این سناریوها بازی باخت، باخت برای نظام و رهبری آن می باشد.

جنبش ملت ایران بویژه جوانان فراز و فرود و اُفت و خیز خواهد داشت ولی هرگز خاموش شدنی نیست و کشتی طوفان زده به ساحل نجات خواهد رسید. گفتمان اصلاح طلبی می رود که پس از 20 سال به پایان رسد.

ـ پذیرش منشور حقوق بشر

ـ برابری کامل حقوق زن و مرد و برابری حقوق شهروندان

ـ جدایی دین و مذهب از نهاد حکومت، بی طرفی حکومت نسبت به اعتقادات دینی و اجتماعی شهروندان

ـ انتخابی بودن مقامهای اصلی نهادهای قدرت

ـ مخالفت با حمله نظامی آمریکا، اسراییل و عربستان و هر کشور بیگانه دیگری، دفاع از یکپارچگی و تمامیت ارضی کشور، تنظیم سیاست خارجی بر اساس منافع ملی می بایستی در الویت برنامه مدیریت گذار باشد.

شخصیتهای با نام و نسبتاً با نام در داخل و خارج از کشور هستند که با هماهنگی یکدیگر می توانند تشکیلاتی بوجود آورند که مدیریت دوران گذار را بر عهده گیرند.

 

با ایمان به ایجاد نظامی ملی و مردمی بر اساس حاکمیت ملی و تاریخ و فرهنگ ایران.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.